Brasa Dei Festival

The tradition & historical record

Brasa Dei Festival was van 2015 tot en met 2018 een jaarlijks cultuurfestival in TivoliVredenburg Utrecht. Brasa Dei Festival Utrecht verbond verschillende cultuurelementen met optredens die voortvloeien uit de meervoudige culturele bagage van artiesten en kunstenaars, die letterlijk en figuurlijk willen en durven spelen met hun roots. Het Brasa Dei Festival Utrecht was bestemd voor een breed publiek. Men maakt kennis met een ‘smeltkroes van wereldmuziek’. Dit cultuurpodium biedt (semi)professionals en amateurs de kans om vanuit hun bi-culturele achtergrond, invulling te geven aan acts en vernieuwende art performance. Het resultaat was een mix van o.a. kaseko, calypso, latin, baithak gana, salsa en (suri-)pop die zijn verwerkt in zang, muziek, voordracht, dans en literaire optredens op verschillende podia. ¹

Brasa Dei (uitspraak: Brasa Dee), is het Sranantongo voor Dag van de Omhelzing. Een herkenbaar begrip voor alle generaties Surinaamse Nederlanders (SuriNeds). In de Jaarbeurs Utrecht werd vanaf 1975 tot 1982 jaarlijks een ‘Brasa Dei (Dey)’ gehouden, georganiseerd door de Federatie van welzijnsstichtingen voor Surinamers. Op 25 november 1975 werd Suriname onafhankelijk. Om diverse redenen vertrok een grote groep Surinamers rond die tijd naar Nederland. Ongeacht de redenen van vertrek, bleef het overgrote deel van de hier wonende Surinaamse Nederlanders in contact met familie en vrienden daar. Men had in Nederland de behoefte in het ontmoeten en samenkomen, delen van cultuur en vergaren van informatie over ontwikkelingen en toekomst voor de Surinaamse Nederlander. En het herdenken van de onafhankelijkheidsdag van Suriname op 25 november 1975. Zo ontstond een grootse en landelijke Brasa Dei (Dey), jaarlijks georganiseerd in de Utrechtse Jaarbeurshallen. Begin de jaren tachtig kwam de klad erin, door de ontstane tegenstellingen binnen de gemeenschap, vanwege de militaire staatsgreep in 1982. De herkenbaarheid op breed (ver)bindende cultuur als thema voor de SuriNeds in regio Utrecht, maar ook in de rest van Nederland, verdween. Met de stopzetting van subsidieregelingen voor cultuur en daarmee het verdwijnen van vele welzijnsstichtingen, is het moeilijker geworden elkaar te treffen op gemeenschappelijke grondslagen. Als vervanging is onder de SuriNeds een festivalcultuur ontstaan, om te voldoen aan de behoefte van herkenning en ontmoeting. De trend in drie van de vier grote steden nader beschouwd, is een duidelijke ontwikkeling op dit gebied te herkennen.