Dutch Dance Days Festival

The tradition & historical record

Nederlandse Dansdagen is een jaarlijks terugkerend dansfestival dat plaatsvindt in het eerste weekend van oktober in de stad Maastricht. De Nederlandse Dansdagen zet zich in voor het erfgoed, de actualiteit en de toekomst van Nederlandse dans. Met als hoogtepunt het jaarlijks terugkerende festival dat plaatsvindt in en vanuit Maastricht. Tijdens de Nederlandse Dansdagen wordt de ongekende diversiteit en kwaliteit van de Nederlandse dans met het publiek gevierd. Het festival toont een scala aan dansvoorstellingen en het beste van de Nederlandse dans: Van klassiek ballet tot urban, van avant-garde tot moderne dans, van meester tot jong talent en van performance art tot dans voor een jong publiek. Maastricht als thuisbasis levert zowel een unieke festivalsfeer met adembenemende performances op als een diepgaande dialoog over dans. Op het ene moment manifesteert het festival zich elegant en feestelijk, het andere moment zijn ze rauw en laagdrempelig, en soms allebei dwars door elkaar. Dansers, choreografen en producenten praten ongedwongen bij, maar kraken ook harde noten over de stand van zaken in de sector. Publiek van jong tot oud beweegt tussen zalen, festivallocaties in de stad en de Danstent op het Vrijthof. Op allerlei plekken ontstaan gesprekken over de kracht van dans, de prestaties van makers en de bijzondere verhalen die zij over het voetlicht brengen. ¹

In 1998 werd het festival Nederlandse Dansdagen opgericht door Theater aan het Vrijthof, NTR (destijds NPS) en de gezamenlijke dansgezelschappen. Het festival richtte zich op de meest succesvolle producties van het afgelopen seizoen en was daarmee de uitgelezen kans om nogmaals of nog net op tijd de beste Nederlandse dansvoorstellingen van afgelopen seizoen te zien. Sinds 2009 heeft het festival een vaste programmaredactie. Het aanbod veranderde toen van een afspiegeling van afgelopen seizoen naar een verrassende en innoverende selectie van dansvoorstellingen, geprogrammeerd door een redactie. Festival Nederlandse Dansdagen beleefde in 2015 haar 18e editie. Het festival vond verspreid over de hele stad Maastricht plaats, doordat gebruikgemaakt werd van meerdere theaters, verrassende locaties en de openbare ruimte. Voor het aanvullende festivalprogramma werden nieuwe onderdelen ontwikkeld, zoals debatten, exposities, masterclasses, amateurdansprojecten, locatievoorstellingen, films, dansen, eten en drinken. In 2017 vierde Festival de Nederlandse Dansdagen haar 20-jarig bestaan. Vier dagen lang presenteerde het festival in Maastricht de top van de Nederlandse dans, variërend van urban dance en avant-garde tot moderne dans en klassiek ballet, van gevestigde gezelschappen zoals het Nederlands Dans Theater en Scapino Ballet tot opkomende Nederlandse choreografen. De artistieke leiding van het festival was achtereenvolgens in handen van Leontien Wiering (2001-2010), Peggy Olislaegers (2010-1016), Ronald Wintjens (2016-2025). Tegenwoordig wordt deze rol vervuld door co-directeuren Claudia Laenen en Lobke Nabuurs. ¹

De Nederlandse Dansdagen streeft ernaar de stem van dans en de danskunstenaar luider te laten klinken. Daarnaast zet de Nederlandse Dansdagen de kracht van dans in om de samenleving in beweging te brengen rond maatschappelijke thema’s, het daagt uit tot nadenken, praten, discussiëren en handelen. Tijdens de Nederlandse Dansdagen wordt er jaarlijks het erfgoed, de actualiteit en de toekomst centraal gesteld. Zowel in nationale als internationale context. Het publiek en de dansprofessional krijgt een divers overzicht van de bijdrage die dans heeft geleverd, levert en in de toekomst zal leveren aan cultuur en de maatschappij in het algemeen, zowel tijdens het festival als door het jaar heen. De Nederlandse Dansdagen vergroot de waardering en betrokkenheid van het publiek voor de Nederlandse dans, jaagt de innovatie binnen de dans aan en levert een duurzame bijdrage aan het diverse danslandschap in Nederland. ¹

De Nederlandse Dansdagen heeft zich de laatste jaren ontwikkeld tot een festival voor grens-overschrijdende dans. Grenzen vervagen tussen disciplines en genres, tussen choreograaf en danser, tussen performer en publiek, tussen podium en publieke ruimte, en tussen landen. Voor dit alles maken we ruimte op ons festival. ¹

Tijdens de Nederlandse Dansdagen worden traditiegetrouw de belangrijkste Dansprijzen van Nederland uitgereikt, namelijk: De Innovatieprijs Nederlandse Dansdagen Maastricht en de VSCD-Dansprijzen (de Zwanen en de Jonge Zwanen). Daarnaast reikt de Nederlandse Dansdagen ook de Dansspeld uit en is het een van de initiatiefnemers van de Jiří Kylián Ring. ¹

In 2022 voegde de Nederlandse Dansdagen de toenmalige twee festivalprijzen (Prijs van de Nederlandse Dansdagen Maastricht en Prijs van de Nederlandse Dansdagen Jong Publiek) samen tot één stimuleringsprijs, de Innovatieprijs Nederlandse Dansdagen Maastricht. De prijs brengt actuele ontwikkelingen en uitzonderlijk talent van voor het voetlicht. Deze stimuleringsprijs stelt, met ondersteuning van de gemeente Maastricht, een geldbedrag van €25.000,- beschikbaar om de winnaar meer slagkracht te geven in het produceren van zijn ideeën. Het nieuwe werk of creatieproces zal tijdens de daaropvolgende editie van de Nederlandse Dansdagen voor het eerst worden gepresenteerd. Nominaties voor de prijs worden aangedragen door dansliefhebbers en dansprofessionals middels een algemene oproep. Een jury nomineert uit de inzendingen uiteindelijk drie makers die hun idee voor een nieuwe voorstelling zullen pitchen. De choreograaf met het beste, meest innovatieve idee gaat met de prijs naar huis en kan aan de slag met het creëren van een nieuw werk. In aanloop naar het premièremoment tijdens de Nederlandse Dansdagen 2025, krijgt de winnende maker ook een plek op de festivals schrit_tmacher en The Notorious IBE. ¹

The text above is adapted from the Wikipedia article “Nederlandse Dansdagen”, available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 licence. ¹

Dutch Dance Days Festival is recorded in open cultural data. The structured record cited below does not describe the practice, and this entry has not yet been reviewed by a person familiar with the tradition. ²

The source record links this tradition to 1 external register, which can be verified through the citation. ²