The tradition & historical record
1 min read · 1 sourceKomedia obyczajowa warszawska – rodzima, warszawska odmiana komedii obyczajowej, której powstanie w połowie lat 70. XVIII wieku w Polsce było spowodowane odejściem części komediopisarzy (m.in. Jan Drozdowski, Grzegorz Broniszewski, Feliks Oraczewski, Dyzma Bończa-Tomaszewski, Franciszek Zabłocki, Jan Baudouin) od takich zasad tworzenia komedii jak przeciwstawianie negatywnego i pozytywnego bohatera czy umieszczania elementów dydaktycznych. Zaniechanie stosowania tych zabiegów spowodowało upodobnienie się bohaterów komediowych do żywych ludzi i zmianę funkcji komedii z dydaktycznej na czysto rozrywkową. Akcja zazwyczaj skupiała się na odtwarzaniu obyczajów Warszawy wielkomiejskiej oraz ich mieszkańców - fircyków i dam modnych. Zgodnie z nowymi założeniami, autor powstrzymywał się od oceniania zachowań bohaterów - twórca komedii obyczajowych warszawskich miał stać się jedynie biernym obserwatorem wydarzeń. Inną cechą dla tej odmiany komediowej jest adaptacyjność; wiele dzieł to przeróbki utworów francuskich. Przykładowymi komediami są: „Bigos hultajski, czyli szkoła trzpiotów” Jana Drozdowskiego, Fircyk w zalotach Franciszka Zabłockiego, „Wet za wet” Grzegorza Broniszewskiego.
The text above is adapted from the Wikipedia article “Komedia obyczajowa warszawska”, available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 licence.
Warsaw comedy of manners is recorded in open cultural data. The structured record cited below does not describe the practice, and this entry has not yet been reviewed by a person familiar with the tradition. 1
The source record links this tradition to 1 external register, which can be verified through the citation. 1





