The tradition & historical record
2 min read · 2 sourcesO Festival Agrocuir da Ulloa é un encontro cultural e musical que se celebra en Monterroso, na comarca da Ulloa, para reivindicar a diversidade sexual e de xénero no medio rural. Naceu en 2014 co nome de Agrogay e está promovido polo Colectivo Agrocuir da Ulloa. 1
Orixe e obxectivos
A iniciativa foi impulsada por Marta Álvarez Quintero e outras persoas da zona. Xurdiu como unha celebración cultural sen ánimo de lucro que vinculaba a visibilidade LGBTIQ+ coa vida nas aldeas. O festival defende tamén a sustentabilidade, o ecoloxismo e o respecto polo patrimonio material e inmaterial. A súa actividade enmárcase nunha reivindicación do rural como lugar no que desenvolver proxectos vitais diversos. 1
Programación e organización
A programación combina concertos con obradoiros, teatro, cantos de taberna e actividades participativas. Entre estas figura o Cuirathlón, un encontro de xogos tradicionais entre equipos de veciños e visitantes que disputan o Sacho Dorado. O colectivo organizador funciona de maneira horizontal e asemblearia. A participación da veciñanza forma parte da proposta, que busca evitar a separación entre o público do festival e a poboación local. Tras o crecemento da asistencia en 2022, a organización decidiu reducir a escala do encontro para limitar a presión sobre a vila, o contorno natural e o traballo das persoas voluntarias. En 2023 defendeu un modelo de romaría libre, sen zonas comerciais exclusivas nin a obriga de consumir dentro do recinto. Esta aposta polo decrecemento vinculouse á redución dos residuos e do gasto enerxético, así como á continuidade do proxecto. 1
The text above is adapted from the Wikipedia article “Festival Agrocuir da Ulloa”, available under the Creative Commons Attribution-ShareAlike 4.0 licence. 1
Festival Agrocuir da Ulloa is recorded in open cultural data. The structured record cited below does not describe the practice, and this entry has not yet been reviewed by a person familiar with the tradition. 2
The source record links this tradition to 5 external registers, which can be verified through the citation. 2